Co to jest sacharoza?

W Polsce sacharozy zaczęto używać dość późno, bo dopiero w początkach XIX wieku. Wcześniej środkiem słodzącym był miód pszczeli. Obecnie światowa produkcja cukru przekracza 100 milionów ton rocznie. Polska zalicza się do dużych producentów sacharozy.

Sacharoza jest dwucukrem, składa się z cząsteczki glukozy i cząsteczki fruktozy. Uzyskujemy ją z buraków cukrowych lub trzciny cukrowej, stąd nazwy cukier buraczany i trzcinowy. Końcowy produkt przeróbki tych roślin jest czystym węglowodanem, pozbawionym wszelkich składników odżywczych. Słodząc herbatę, dostarczamy więc organizmowi tylko pustych kalorii (ok. 4 kcal na gram).

Sacharoza nie jest potrzebna osobom prowadzącym siedzący tryb życia. Dlatego trzeba ją ograniczyć do minimum. Jedynie osoby uprawiające intensywnie sport mogą jej używać w większych ilościach bez uszczerbku na zdrowiu. Dzięki wodnemu roztworowi sacharozy lub glukozy dostarczają energii swoim mięśniom. Należy jednak pamiętać, że powoduje to nagły wzrost insuliny z trzustki, a to może spowodować jej uszkodzenie.

Zbyt duża ilość cukru w naszym organizmie może doprowadzić do wielu poważnych chorób. Jeśli będziemy bez umiaru słodzić herbatę i jeść słodycze, musimy liczyć się z tym, że pojawi się:

• próchnica zębów,
• cukrzyca typu 2,
• otyłość,
• nadmierny rozwój tkanki tłuszczowej,
• miażdżyca naczyń krwionośnych,
• hiperglicerydemia – zbyt duże stężenie trójglicerydów we krwi,
• choroby serca,
• problemy z trzustką.


Sacharoza to jeden z najgorzej wpływających na nasz organizm rodzajów węglowodanów. Właściwie wszystkie cukry powodują zbyt duże stężenie trójglicerydów we krwi, ale po sacharozie jest ono największe. Gdybyśmy zastąpili ją na przykład skrobią, ten poziom byłby o wiele niższy.