Dieta w zaparciach

Dieta u osób z zaparciami powinna zawierać pokarmy bogate we włóknik pokarmowy, tj. błonnik. To on odpowiedzialny jest za prawidłową pracę przewodu pokarmowego, bowiem reguluje perystaltykę jelit, poprzez zwiększenie masy stolca. Składniki włóknika mają właściwości chłonące wodę, w wyniku czego woda zostaje absorbowana do wnętrza jelita z komórek, co powoduje zwiększenie masy kałowej, rozrzedza ją, stolce są bardziej miękkie i łatwiej ulegają przesunięciu. Zapobiega to pojawieniu się zaparć. Obecnie przyjmuje się, iż obecność błonnika w dziennym spożywanym pokarmie nie powinna być mniejsza niż 35 g. Należy jednak pamiętać, aby takie posiłki popijać dużą ilością wody – przegotowanej lub mineralnej, niegazowanej.

Źródła błonnika mogą być różne. Najwięcej znajduje się go w łuskach ziaren żyta, pszenicy, kukurydzy, fasoli, grochach i innych nasionach, jak również w skórkach jarzyn i owoców. Miąższ owoców także zawiera pewne ilości błonnika, jednak jest go zdecydowanie mniej niż w skórce. Dieta na zaparcia powinna więc zawierać posiłki przygotowane z jarzyn (ok. 300 g dziennie), jak brokuły, buraki, surowa marchew i inne. Należy spożywać również duże ilości owoców, zarówno tych świeżych, jak i suszonych, np. morele, śliwki. Zamiast ziemniaków na talerzu powinny znaleźć się kaszy gruboziarniste, np. gryczana, perłowa. Unikać należy ryżu i pieczywa.

Zdarza się, że sposób odżywiania jednak nie całkiem rozwiązuje nasze problemy z zaparciami. W takich sytuacjach można sięgnąć po suplementy diety na zaparcia. Często zadajemy sobie pytanie, cóż to są te suplementy diety? Otóż są to substancje roślinne lub zwierzęce wykazujące bezpieczne działanie na organizm, w tym przypadku działanie wypróżniające. Są to np. otręby pszenne, owsiane, mielone siemię lniane czy metyloceluloza. Działają one podobnie jak błonnik. Trafiając do jelita, powodują absorpcję wody, w wyniku czego masy kałowe ulegają zmiękczeniu. Oprócz tego wiążą zalegające w jelicie resztki oraz toksyny, ułatwiając ich wydalenie z organizmu.

Szczególnie warte uwagi jest siemię lnianie, bowiem oprócz tego podstawowego działania śluzy zawarte w łupinie nasion ulegają wyekstrahowaniu do wody. To powoduje, że pokrywają one ściany jelita, ułatwiając poślizg masie kałowej. Zmielone łupiny nasienne, drażniąc ścianę jelita, pobudzają ruchy robaczkowe i dodatkowo przesuwają stolec. Pomocniczo w radzeniu sobie z zaparciami mogą być stosowane nasiona babki piaskowej, babki płesznika czy zmielone owoce senesu indyjskiego. Dobre działanie wykazują probiotyki, zawierające bakterie z rodzaju Lactobacillus.

Dieta w leczeniu zaparć jest bardzo ważna. Istotna jest jednak odpowiednia aktywność fizyczna. Warto skorzystać z takich propozycji, jak spacery, jazda na rowerze, pływanie, uprawianie sportów zespołowych i inne.