Miód kremowany – co to jest, zalety i wady

Miód kremowany to miód, który został poddany procesowi kremowania, to jest intensywnego i długiego mieszania podczas krystalizacji. To dość nowa, ale w pełni naturalna i prosta technologia.

Kremowanie miodu jest procesem, dzięki któremu ten zachowuje swoją płynną konsystencję i nie krystalizuje się. Mieszanie świeżo pozyskanej od pszczół patoki aż do momentu krystalizacji zapobiega tworzeniu się grubych kryształków cukrów.

Struktura miodu zostaje rozbita na drobnokrystaliczną. Ostateczna postać miodu kremowanego, jak sama nazwa wskazuje, przypomina gęsty krem. Nie ma w nim grudek i kryształów.

Najczęściej kremuje się miody, w których krystalizacja przebiega bardzo szybko (na przykład miód rzepakowy. Miód wielokwiatowy krystalizuje po kilku tygodniach, natomiast spadziowy nawet po kilku miesiącach).

Ważne, by kremowanie odbyło się w odpowiednim momencie. Jeżeli odbędzie się za wcześnie, proces trzeba będzie powtórzyć wielokrotnie. Jeżeli za późno, efekt może nie być zadowalający.

Każdy rodzaj miodu tuż po wyprodukowaniu, ale i jeszcze przez jakiś czas, posiada płynną konsystencję. Naturalny miód pszczeli z biegiem czasu zmienia ją na stałą, czyli krystalizuje się. To naturalne.

Każdy miód krystalizuje w nieco inny sposób. Miód jest złożony z cukrów prostych. Jeżeli w większości znajduje się w nim glukoza, to po skrystalizowaniu produkt staje się twardy. Kryształy mogą pojawiać się w postaci jednolitych i drobnych kryształków albo grubych i bardzo twardych kryształów, które osadzają się w płynnym osoczu. Nie każdemu to odpowiada.

Zwykle powstające kryształy są gruboziarniste, trudne do wydobycia z pojemnika. Konsumowanie miodu nie jest wówczas już tak przyjemne jak miodu płynnego. W celu wyeliminowania krystalizacji stosuje się właśnie kremowanie miodu.

Dzięki niej miód ma zawsze gęstą, półpłynną konsystencję, świetnie rozsmarowuje się po pieczywie. Za sprawą zmiany we właściwościach fizycznych kryształków cukrów, które znajdują się w miodzie, staje się on bardziej puszysty. Efekt utrzymuje się przez wiele miesięcy.

Miód kremowany ma wiele zalet i zwolenników. Dobrze skremowany jest miękki, ma perłowy połysk i strukturę masła. Nie posiada wyczuwalnych kryształków. Cechuje się przy tym mocnym aromatem. Nie jest podatny na rozwarstwianie, które może powodować fermentację. Zachowuje jednorodną postać.

Choć kremowanie miodu zmienia jego konsystencję, nie wpływa na właściwości odżywcze. Miód wciąż posiada ten sam smak, aromat, zapach i właściwości. Dobrej jakości kremowany miód, zwłaszcza miód wiosenny, zawiera związki aromatyczne i jakość porównywalną do miodu świeżo odwirowanego z plastrów.

Miód o konsystencji kremu jest lżejszy i delikatny, dlatego poleca się go dzieciom oraz osobom, które nie przepadają za klejącym się, skrystalizowanym i trudnym do rozsmarowania miodem. Jego kolejna zaletą jest to, że dzięki swej konsystencji nie lepi się do rąk, nie plami stołu, odzieży czy podłogi.

Warto pamiętać, że na gęstość miodu wpływa temperatura. Optymalna temperatura przechowywania wynosi 15-20°C. Gdy jest niższa, miód tężeje. Gdy wyższa – staje się rzadszy. Przy 40°C miód staje się patoką, czyli miodem płynnym.

Patoka otrzymana z miodu kremowego po kilku tygodniach przechodzi w stan stały (krupiec), lecz już bez właściwości kremu. Miód kremowany nawet po długim czasie po otwarciu słoika można z łatwością wyjąć i rozsmarować na pieczywie.

Jego konsystencja pozwala na zastępowanie nim innych słodkich smarowideł (jest doskonałym zamiennikiem kremów czekoladowych i orzechowych. Można na przykład mieszać miód kremowany z mielonymi lub tłuczonymi orzechami). Nie trzeba go ogrzewać, by znowu stał się płynny. Nie wymaga ponownego roztapiania czy wykonywania innych czynności, które obniżają jego jakość.

A wady? Ponieważ kremowanie miodu wymaga nie tylko czasu, ale również nakładu pracy i inwestycji, miód kremowany nie jest produktem, który oferuje każda pasieka, co przekłada się na jego dostępność. Ponadto wyjątkowa konsystencja miodu kremowanego nie każdemu może też odpowiadać. Choć miód nie krystalizuje się z czasem, na początku nie jest też płynny.