Dieta na osteoporozę

Choć osteoporoza dotyczy przede wszystkim kobiet po 50. roku życia, to może przydarzyć się także innym osobom. Do grupy ryzyka osteoporozy należą:

• osoby z niedowagą,
• osoby o drobnych kościach,
• osoby mało aktywne fizycznie,
• mężczyźni w podeszłym wieku.

Jeśli chcemy, aby nie przytrafiła się nam osteoporoza dieta, którą wzmacniamy swój organizm, musi bogata w wiele składników, takich jak mikroelementy i witaminy. Do najważniejszych należą:

• wapń - jest podstawowym budulcem kości,
• bor - nasz organizm potrzebuje tego pierwiastka, aby lepiej przyswajać wapń,
• miedź - odpowiada za mineralizację kości,
• mangan - wzmacnia tkankę łączną kości,
• krzem - wpływa na elastyczność kości,
• cynk - jest niezbędny do wytwarzania białek kostnych.

Wapń w osteoporozie

• dzienna dawka to 1200 mg,
• zalecany jest przede wszystkim młodym dziewczętom, kobietom w ciąży, matkom karmiącym, kobietom w czasie menopauzy i starszym panom,
• źródłem wapnia są produkty mleczne (jogurty, sery żółte, białe, pleśniowe), warzywa: marchew, brokuły, fasola, kapusta, warto jeść także migdały i ryby o jadalnych ościach, np. łososie.

Cynk jest mikroelementem, który znajduje się w orzeszkach, pestkach, skorupiakach i warzywach korzeniowych.

Witaminy w osteoporozie

• witamina A -bierze udział w wytwarzaniu białek kostnych,
• witamina C - pobudza produkcję kolagenu,
• witamina D - wzmacnia kości, wytwarza się w naszym organizmie pod wpływem działania promieni słonecznych,
• witamina K - statystyki mówią, że ponad 33% osób chorych na osteoporozę cierpi na niedobór tej witaminy.

Czego unikać w diecie przy osteoporozie?

• alkohol, który przyśpiesza utratę substancji mineralnych przez kości,
• sól, ponieważ powoduje wydalania wapnia z organizmu z moczem
• kofeina i mięso, które osłabiają przyswajanie wapnia przez organizm
• palenie papierosów, gdyż tytoń zwiększa tempo niszczenia kości.

Cierpiącym na osteoporozę zaleca się wypicie przed posiłkiem szklanki ciepłej wody z łyżeczką octu winnego, który zwiększa kwasowość w żołądku, dzięki czemu wapń jest lepiej wchłaniany przez organizm.