Nasili ból stawów, obrzęki będą nie do zniesienia. Takiej unikaj

Szacuje się, że w Polsce z dną moczanową boryka się od 380 do 760 tys. osób, przy czym statystycznie najczęściej chorują mężczyźni w wieku 40-60 lat, kobiety z kolei zazwyczaj chorują po 60. roku życia. Do czynników ryzyka należy także nadwaga i otyłość, cukrzyca typu 2 czy hipercholesterolemia, dlatego też podagra staje się jedną z chorób cywilizacyjnych.

Ból i obrzęk w związku z zapaleniem są spowodowane odkładaniem się kryształków kwasu moczowego wokół stawów. Większość kwasu moczowego pochodzi z puryn wytwarzanych przez nasz organizm, około jedna czwarta – z jedzenia. Problem pojawia się wówczas, gdy nerki nie są w stanie pozbyć się szkodliwej substancji, np. z powodu dziedzicznych zaburzeń metabolizmu, problemów nefrologicznych czy wreszcie wówczas gdy dieta obfituje w puryny. To właśnie dlatego dnę nazywano niegdyś chorobą królów. Dopadała głównie możnowładców, którzy mogli sobie pozwolić na częste jadanie bogatego w puryny mięsa.

Podagra zazwyczaj nie daje objawów, aż do tzw. ataku dny moczanowej. Wówczas pojawia się silny ból i obrzęk wokół zajętego stawu. Dolegliwości mogą się utrzymywać od pięciu do nawet siedmiu dniu.

W leczeniu stosuje się m.in. leki z kategorii NLPZ czy sterydy. Leki mają na celu łagodzenie stanu zapalnego i towarzyszących mu dolegliwości, jednak, by nie dopuścić do podniesienia poziomu kwasu moczowego, kluczowe jest stosowanie diety ubogopurynowej.

Puryny (inaczej imidazolopirymidyny) to związki chemiczne, które obecne są w DNA i RNA, zatem znajdują się w każdej żywej komórce, zarówno roślinnej, jak i zwierzęcej. U osób zdrowych metabolity tych związków nie powodują żadnych dolegliwości, jednak chorzy na podagrę muszą ograniczać ich podaż z zewnątrz.

Do najbardziej bogatych w puryny produktów należą podroby, w tym grasica cielęca, która może zawierać nawet ponad 1250 mg puryn na 100 g, czy sardynki w puszce i suszone grzyby zawierające niemal 500 mg/100 g. W diecie ubogopurynowej zakazane jest także czerwone mięso i dziczyzna, a nawet tłuste ryby morskie i owoce morza. To jednak niejedyne ograniczenia – chorzy nie powinni spożywać także żywności wysokoprzetworzonej czy tłustej. Dlatego też wiele przysmaków ze świątecznego stołu jest w diecie chorych na podagrę niewskazana.

Chorzy powinni uważać na:

• białą kiełbasę i świąteczne wędliny – to produkty wysokoprzetworzone, w dodatku na bazie bogatego w puryny czerwonego mięsa,
• pasztety i przekąski na bazie wędzonych ryb – uwaga na podroby, które stanowią bazę wielu pasztetów, a także przystawki z łososiem, makrelą czy sardynkami,
• sałatkę jarzynową i jaja w majonezie – chorzy nie powinni przesadzać z ich ilością, ponieważ w diecie ubogopurynowej niewskazane są potrawy tłuste, zwłaszcza te zawierające kwasy tłuszczowe nasycone,
• żurek i barszcz biały – należy zachować ostrożność w przypadku zup na tłustym wywarze mięsnym, z dodatkiem kiełbasy czy doprawione dużą ilością tłustej śmietany,
• sery – zarówno pleśniowe, tłuste twarogi stanowiące bazę sernika, jak i sery żółte to umiarkowane źródło puryn – ok 5 mg/100 g; uwaga jednak na nadmiar, także z uwagi na liczbę kalorii i zawartość tłuszczów nasyconych,
• napoje – bezwzględnie przeciwwskazane jest spożywanie alkoholu przez chorych, jednak powinni oni uważać także na kawę, kakao i herbatę, a także słodzone napoje gazowane.

Karolina Rozmus, dziennikarka Wirtualnej Polski

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl