Perliczka – jak ją przyrządzić i dlaczego warto jeść?

Perliczka, czyli perlica zwyczajna bądź perlica dzika (Numida meleagris) to gatunek dużego ptaka z rodziny perlic (Numididae) i jedyny przedstawiciel rodzaju Numida. Zamieszkuje Afrykę na południe od Sahary, choć spotyka się ją także w wielu innych rejonach świata, na przykład na Madagaskarze, Karaibach czy w południowo-zachodniej części Półwyspu Arabskiego. Obecnie wyróżnia się dziewięć podgatunków N. meleagris, choć opisano ich ponad 30. Perlica dzika jest przodkiem udomowionej formy gatunku - perlicy domowej.

Perliczka to ptak o charakterystycznym upierzeniu: czarnym w białe kropki. Ma niemal łysą głowę, którą zdobi czerwony albo żółty wyrostek kostnym na czubku, niebieskie policzki i czerwone podgardle. Jej skrzydła są krótkie i zaokrąglone, ogon krótki. Średnio perliczka ma ciało o długości od 53 do 63 cm. Samce ważą od 1145 do 1815 g, a samice od 1135 do 1825 g. Ptaki jedzą cebule i łodygi roślin, nasiona oraz bezkręgowce (głównie w sezonie lęgowym). Co jeszcze warto wiedzieć o perliczkach? Jedna samica składa do 12 jaj. Wysiaduje je przez okres 24 do 27 dni. W tym czasie samiec przebywa z innymi samicami i kopuluje z nimi. Gdy wyklują się młode, wraca do samicy i pomaga jej wychowywać młode.

Ptak prowadzi naziemny tryb życia. Poza sezonem lęgowym tworzy stada liczące około 25 osobników. Na wolności dożywa do 12 lat. W wielu krajach jest hodowana dla mięsa i jaj (jaja perliczki mają intensywny smak i nasyconą barwę żółtek, są nieco mniejsze od kurzych i trochę innego kształtu).

Mięso perliczki jest ciemne, soczyste i aromatyczne. Delikatne, a jednocześnie wyraziste w smaku (przypomina mięso dzikiego ptactwa). Jest także zdrowe. Dlaczego?

Okazuje się, że zawiera mniej tłuszczu niż mięso kurze, kacze czy gęsie (pierś perliczki dostarcza zaledwie 1 procent tłuszczu, zaś udko – 2,5 procent). Porcja 100 g mięsa perliczki to zaledwie 160 kalorii. Oznacza to, że jest lekkostrawne i niskokaloryczne. Wyróżnia je także wysoka zawartość białka (w mięsie z udka perliczki znajduje się go aż 25 procent).

Perlicze mięso dostarcza także wiele innych cennych składników, w tym licznych minerałów, takich jak magnez, potas i żelazo oraz ważnych witamin, takich jak witamina B1, B2 i E.

Po mięso i jaja perliczki warto sięgać z jeszcze jednego powodu: hodowla tych ptaków wciąż jest bardziej ekologiczna niż kurczaków.

Obecnie perliczka na polskich stołach pojawia się rzadko. Można jednak znaleźć wiele ciekawych przepisów, które mogą to zmienić. To na przykład:

• perliczka pieczona w soku pomarańczowym i miodzie,
• perliczka pieczona w tymianku z ziemniakami,
• pieczona perliczka po staropolsku,
• perliczka pieczona w całości,
• perliczka pieczona w kawałkach,
• perliczka pieczona w rękawie,
• perliczka duszona.

Perliczkę można przyrządzić na wiele sposób: piec, ale i dusić. Warto pamiętać, że by dość chude mięso perliczki nie wyschło, często polewać je tłuszczem lub obłożyć boczkiem bądź szynką (np. parmeńską).

Do perliczki pasują różne zioła, takie jak tymianek, bazylia czy rozmaryn, ale także owoce cytrusowe: pomarańcze, mandarynki i cytryny oraz czosnek, liście laurowe, żurawina oraz grzyby.

Jak upiec perliczkę? Można wypróbować przepis Okrasy. Co robić? Nadzianą perliczkę trzeba ułożyć naczyniu żaroodpornym, po czym posypać rozmarynem, tymiankiem i bazylią oraz obłożyć ją plasterkami boczku i szynki. Następnie wstawić do piekarnika nagrzanego do 180°C na 2 godziny. W trakcie pieczenia mięso polewać czerwonym winem. Pieczoną perliczkę można podawać z puree, zarówno z ziemniaków, jak i kalafiora, a także pieczonymi lub gotowanymi warzywami.

Można także przygotować rosół z perliczki. Mięso należy umyć i przekroić na mniejsze kawałki (dwa lub cztery). Włożyć do garnka i zalać litrem zimnej wody. Doprowadzić do wrzenia, po czym zmniejszyć płomień i gotować na bardzo małym ogniu.

W międzyczasie trzeba obrać: marchew, pietruszkę, kawałek selera, a także cebulę – i dodać do zupy. Można dorzucić liść laurowy i ziele angielskie. Całość gotować aż do miękkości perliczki (dłużej niż kurczaka). Przed końcem gotowania dodać sól, pieprz i lubczyk. Rosół podaje się z makaronem. Można posypać natką pietruszki.