Absynt (zielona wróżka) - kaloryczność, wartości odżywcze, jak pić absynt?

Absynt, nazywany zieloną wróżką to wysokoprocentowy napój alkoholowy, charakteryzujący się gorzkim smakiem i zieloną barwą. Trunek ma nietypowy i wyrazisty smak za sprawą rozbudowanego składu na bazie ziół, takich jak piołun, anyż, koper włoski, melisa, hyzop, kolendra, mięta oraz kłącze tataraku.

Niekiedy absynt zawiera dodatkowo lukrecję, która nieco łagodzi wyrazisty posmak. Alkohol ten cieszył się ogromną popularnością u schyłku XIX wieku, do momentu rozprzestrzenienia się niepopartych badaniami plotek o halucynogennym działaniu płynu.

W efekcie produkt został zdelegalizowany w wieku krajach. Obecnie absynt jest coraz chętniej przywożony zza południowej granicy, ale niewiele osób miało okazję spróbować tego zielonego trunku.

Wartość odżywcza 100 gramów absyntu:

• wartość energetyczna (kcal) - 294,
• tłuszcz - 0 g,
• kwasy tłuszczowe nasycone - 0 g,
• cholesterol - 0 mg,
• sód - 1 mg,
• potas - 2 mg,
• węglowodany - 0 g,
• błonnik - 0 g,
• białko - 0 g,
• kwas askorbinowy - 0 mg,
• wapń - 0 mg,
• żelazo - 0 mg,
• witamina B6 - 0 mg,
• witamina B12 - 0 µg,
• magnez - 0 mg.

Absynt początkowo był wykorzystywany do celów leczniczych i używany jako środek przeciwgorączkowy lub zamiennik kropli ziołowych na problemy żołądkowo-jelitowe.

W późniejszym czasie alkohol ten pojawiał się często na spotkaniach pisarzy, poetów czy malarzy, którzy doceniali trunek za pozytywny wpływ na wyobraźnię. Na przełomie XIX i XX wieku we Francji wypijano około 30 milionów litrów absyntu.

Międzynarodowe prawo handlowe nie zawiera żadnych norm, odnoszących się do produkcji absyntu. W związku z tym każdy producent może wykorzystać nazwę handlową i umieścić ją na butelce z płynem o wybranej przez siebie zawartości.

Absynt powstał w Szwajcarii i to wyłącznie tam na skutek wielu lat tradycji, jest on wytwarzany tak jak w przeszłości, a cały proces kontroluje szereg państwowych obostrzeń.

Zielona wróżka jest efektem macerowania kompozycji ziół, przypraw i nasion, które następnie łączy z wodą i poddaje procesowi destylacji. Całość na skutek ściśle określonej temperatury odparowuje i zyskuje niepowtarzalny gorzko-ziołowy posmak.

Destylacja alkoholowa sprawia, że produkt finalny ma bezbarwny kolor, staje się zielony dopiero na skutek dodania niewielkiej porcji maceratu ziołowego, chlorofilu lub barwinka spożywczego (w przypadku niższej jakości wyrobów).

Obecnie w sklepach ogromna część napojów z etykietą, zawierającą słowo absynt, nie ma zbyt wiele wspólnego z tradycyjnym sposobem produkcji. Zwykle gotowe esencje aromatyczne i składniki barwiące są mieszane ze spirytusem i wodą.

Zwolennicy gorzkiego i ziołowego smaku zazwyczaj piją absynt delikatnie rozcieńczony lodowatą wodą. Pozostali decydują się na absynt ze skarmelizowanym cukrem. Wówczas specjalna łyżeczka z kostką cukru umieszczana jest na rancie szklanki.

Porcja alkoholu spływa do naczynia mocząc cukier, który następnie zostaje podpalony, w efekcie czego rozpuszcza się i spływa do szklanki. Absynt w tej wersji jest zdecydowanie bardziej łagodny w smaku, a sam sposób podania wygląda widowiskowo.

Absynt w drinkach pełni funkcję wzbogacającą aromat i jest dodawany w niewielkich ilościach. Można spotkać go w kompozycjach, takich jak Trilby, Monkey Gland czy Linstead.