Właściwości witaminy K 

Witamina K to nie jest pojedynczą substancją: to raczej cała grupa substancji o podobnej budowie i działaniu nazywanych dla ułatwienia "witaminą K". Ta grupa witamin jest rozpuszczalna w tłuszczach. Część związków zaliczanych do grupy witamin K jest wytwarzana przez rośliny, a pozostałe są produkowane przez bakterie. 90 proc. przyjmowanej przez nas witaminy K, to ta wytwarzana przez rośliny.

Witamina K jest nam niezbędna do prawidłowego funkcjonowania. Jej funkcje to przede wszystkim:

• wspomaganie prawidłowego krzepnięcia krwi,
• ochrona kości przed złamaniami,
• zapobieganie wapnieniu żył.

Zaleca się stosowanie witaminy K w przypadku chorób i problemów takich jak:

• wapnienie żył i tętnic,
• silne mdłości i wymioty w ciąży,
• zapalenie jelit,
• osteoporoza,
• kamienie nerkowe,
• mukowiscydoza,
• rak trzustki,
• rak wątroby.

Witamina K występuje w największych ilościach w poniższych produktach:

• szpinak,
• brukselka,
• zielony groszek,
• szparagi,
• kapusta włoska,
• lucerna,
• ogórek,
• sałata rzymska (zawiera 4 razy więcej witaminy K niż sałata lodowa),
• brokuły,
• marchew.

Witamina K całkiem dobrze znosi gotowanie i wszelkie przetwarzanie, jednak jeśli chodzi o soki warzywne i owocowe - zazwyczaj niewiele jej w nich pozostaje.

Oprócz świeżych lub gotowanych warzyw, dobrym źródłem witaminy K są produkty fermentowane. Zawartość witaminy K podczas fermentacji się zwiększa. Na szczególną uwagę, ze względu na wyjątkowo dużą ilość witaminy K, zasługują:

• produkty fermentowane z soi (fermentowane za pomocą bakterii Bacillus natto),
• niektóre rodzaje sera: ementaler i jarlsbergost (fermentowane za pomocą bakterii Proprioni).

Witamina K to witamina rozpuszczalna w tłuszczach. W związku z tym, w produkcie zagęszczonym (pozbawionym wody) jest więcej witaminy K na gram niż w świeżym. Dzieje się tak na przykład w przypadku przecierów pomidorowych.

Witaminy K jest często więcej na zewnętrznych liściach kapusty czy sałaty. Dlatego warto, po dokładnym umyciu pod bieżącą wodą, wykorzystywać te zewnętrzne liście zamiast je wyrzucać.

W zależności od płci i wieku, norma spożycia witaminy K jest inna:

• niemowlęta do 6. miesiąca życia - 2 mikrogramy,
• niemowlęta 7-12 miesięcy - 2,5 mikrograma,
• dzieci 1-3 lat - 30 mikrogramów,
• dzieci 4-8 lat - 55 mikrogramów,
• dzieci 9-13 lat - 60 mikrogramów,
• młodzież 14-18 lat - 75 mikrogramów,
• mężczyźni powyżej 19. roku życia - 120 mikrogramów,
• kobiety powyżej 19. roku życia - 90 mikrogramów,
• kobiety w ciąży i karmiące piersią poniżej 18. roku życia - 75 mikrogramów,
• kobiety w ciąży i karmiące piersią powyżej 19. roku życia - 90 mikrogramów.

Czy cierpisz na niedobór witaminy K? Prawdopodobnie tak, jeśli cierpisz na poniższe dolegliwości:

• silne krwawienia: miesiączkowe, dziąseł, z nosa,
• częste siniaki na skórze,
• wapnienie żył lub zastawek.
• łamliwość kości.

Witamina K, nawet w nadmiarze, nie prowadzi do zatrucia organizmu. Dotyczy to zarówno witaminy w jej naturalnej formie, jak i w suplementach.

Jest jednak jeden wyjątek: jest to tzw. witamina K3, a dokładnie 2-metylo-1,4-naftochinon, syntetycznie otrzymywana prowitamina. W zbyt dużych ilościach może wywołać:

• stres oksydacyjny,
• uszkodzenie komórek, szczególnie tych budujących nerki i wątrobę.