Olej ze świętojańskiego ziela. Na poparzenia i wieczną młodość

Olej dziurawcowy to nic innego jak macerat różnych części dziurawca w oleju. Pod wpływem ciepła nabiera on intensywnie czerwonego koloru. Koralową barwę nadają mu zawarte w dziurawcu czerwone barwniki m.in. hiperycyny i pseudohiperycyny.

Olej z dziurawca jest bardzo uniwersalny, można go stosować m.in. na siniaki, skaleczenia, trudno gojące się rany, poparzenia, a nawet blizny.

Niektórzy wierzą, że o skórę dba tak dobrze, że smarowanie się nim pomaga zachować młodość.

Dziurawiec, nazywany też śwętojańskim zielem, ma wszechstronne zastosowanie, m.in. przy dnie moczanowej, migrenie, zaburzeniach snu, stresie, depresji, nadciśnieniu, zapaleniu nerek i pęcherza moczowego, problemach z wątrobą i żołądkiem.

Warto jednak pamiętać, że czasem może zaszkodzić, chociażby w połączeniu z lekami. Dziurawiec osłabia m.in. działanie chemioterapeutyków, dlatego jest zakazany u chorych w trakcie chemioterapii. Ponadto zmienia metabolizm digoksyny, leku stosowanego w kardiologii. Nie jest też wskazany przy antykoncepcji hormonalnej, bo osłabia działanie hormonów, przez co mogą one nie spełniać swojej funkcji.

Przygotowanie dziurawca, który wykorzystamy do zrobienia oleju, jest banalnie proste.

Po zebraniu ziół należy je oskubać z kwiatów i pączków (najlepiej, by co najmniej 50 proc. świeżego ziela do oleju to były pączki) i włożyć do suchego, czystego słoika (można dodać łyżkę wódki).

Słoik odstawiamy na godzinę. Następnie zalewamy dziurawiec olejem (może być słonecznikowy, migdałowy, z pestek winogron czy oliwa) i wystawiamy słoik na słońce. Po kilku godzinach kolor zacznie się zmieniać.

Po 3-7 dniach zawartość słoika należy przecedzić i przelać do ciemnych butelek.

Katarzyna Prus, dziennikarka Wirtualnej Polski

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl