Królowa jesieni wzmacnia i odtruwa organizm. Ale nie każdy może ją jeść

Dynia to popularna roślina, należąca do rodziny dyniowatych. Uprawiana jest zarówno w celach dekoracyjnych, jak i kulinarnych. W Polsce najpopularniejsze odmiany dyni jadalnej to hokkaido, dynia zwyczajna, piżmowa, makaronowa i muszkatołowa.

Dynia zaliczana jest do warzyw niskokalorycznych. Jest cennym źródłem białka oraz błonnika pokarmowego. Miąższ dyni zawiera też selen, wapń, magnez, cynk oraz potas. Znajdują się w nim również witaminy (A, C i E), niacyny oraz kwas foliowy.

Warzywo wykazuje działanie przeciwzapalne, antynowotworowe, korzystnie wpływa na funkcjonowanie narządu wzroku. Wzmacnia odporność, odtruwa organizm, usprawnia trawienie, normalizuje funkcje przewodu pokarmowego oraz reguluje poziom cholesterolu. A niewielka ilość kalorii sprawia, że jest świetną propozycją dla osób na diecie.

Choć dynia ma wiele cennych właściwości i mało kalorii (26 kcal w 100 g), to jednak posiada wysoki indeks glikemiczny (75). Dlatego też zwykle nie jest polecana diabetykom oraz osobom chorującym na insulinooporność.

Z uwagi na dużą zawartość potasu z jedzenia dyni powinny zrezygnować też osoby na diecie ubogopotasowej. Przeciwwskazaniem do jej spożycia jest również zwiększona kwasowość soku żołądkowego oraz alergia na dynię.

Pomimo wysokiego indeksu glikemicznego, jej ładunek glikemiczny nie przekracza 4. Dlatego też osoby chore na cukrzycę nie muszą całkowicie rezygnować z jedzenia dyni. Ważne jest jednak, by zwróciły uwagę zarówno na jej ilość w diecie, jak i na metodę obróbki.

Najwyższy indeks glikemiczny ma dynia gotowana i zmiksowana w formie zupy. Z kolei najmniejszy dynia na surowo. Dobrze sprawdzi się też dynia al dente gotowana na parze, czy pieczona z dodatkiem oliwy.

Zaleca się także, by diabetycy łączyli dynię z produktami będącymi źródłem tłuszczu lub białka, co obniża indeks glikemiczny całego posiłku.

Katarzyna Kurek, dziennikarka Wirtualnej Polski