Nadmiar potasu

Nadmiar potasu, nazywany też hiperkaliemią lub hiperpotasemią jest zaburzeniem funkcjonowania organizmu, które jest niebezpieczne dla zdrowia i zdrowia. Hiperkaliemią określa się stan, w którym stężenie potasu w osoczu przekracza 5,5 mmol/l. dochodzi wtedy do dysfunkcji wszystkich układów w ludzkim ciele. Potas jest jednym z najważniejszych pierwiastków w organizmie człowieka. Jest on głównym pierwiastkiem płynu wewnątrzkomórkowego. Potas reguluje pracę układu nerwowego oraz jest odpowiedzialny za napięcie mięśni. Ponadto wpływa na metabolizm węglowodanów i białek. Potas, podobnie jak chlor i sód, reguluje ciśnienie osmotyczne komórek oraz wpływa na równowagę kwasowo-zasadową organizmu. Jony potasu, będąc składnikiem pompy sodowo-potasowej, regulują transport substancji do komórek, gdyż zwiększają przepuszczalność błon komórkowych oraz zapobiegają pęcznieniu komórek (przewodnienie). Pierwiastek ten powinien być wydalany z organizmu, gdy się tak nie dzieje dochodzi do hiperkaliemii.

Potas jest najważniejszym mikroelementem organizmu człowieka. Nadmiar spożytego potasu jest wydalany przez nerki, z kałem, a około 5% z potem. Dobowe zapotrzebowanie na potas wynosi 40-50 mmol. Jednakże, jak wskazują badania, większość społeczeństwa spożywa około 25 mmol/dobę. Związane jest to ze zbyt niskim spożyciem warzyw i owoców, które stanowią główne źródło tego pierwiastka.

• Potas reguluje pracę układu nerwowego i odpowiada za napięcie mięśni.
• Nadmiar potasu to inaczej hiperkaliemia.
• Nadmiar potasu w organizmie może prowadzić nawet do śmierci.
• Dzienne zapotrzebowanie na potas wynosi 40-50 mmol.
• Produkty bogate w potas to ziemniaki, pomidory, banany, orzechy, rzepa, szczypiorek.
• Objawy nadmiaru potasu w organizmie to apatia, drgawki, skurcze a także zaburzenia pracy serca.
• Nadmiar potasu powoduje wrzody żołądka, hiperisnulinizm i krwotoki.
• Niedobór potasu prowadzi do nadciśnienia, obrzęków i drżenia mięśni.

Nadmiar potasu w organizmie (hiperkaliemia) zagraża życiu i jest spowodowany wieloma czynnikami, do których należą:

• duże spożycie w połączeniu z niedostatecznym wydalaniem potasu przez nerki i innymi zaburzeniami. Zbyt duże spożycie może być wynikiem zażywania suplementów zawierających potas;
• krwawienie w układzie pokarmowym (wrzody żołądka, zapalenie błony śluzowej jelit);
• leki (sole potasowe penicyliny, leki stosowane w chorobach układu krążenia, amiodaron);
• nieodpowiednie kroplówki, żywienie pozajelitowe;
• zmniejszone wydalanie potasu przez nerki (choroby nerek);
• nadmierny rozpad komórek (np. nowotworowych, erytrocytów, posocznica);
• hiperinsulinizm (zbyt duża podaż insuliny lub jej nadmierne wydzielanie przez trzustkę);
• zmniejszenie objętości krwi krążącej (krwotoki).

Hiperkaliemią określa się stan, w którym stężenie potasu w osoczu przekracza 5,5 mmol/l. Nadmiar potasu w organizmie prowadzi do śmierci. Śmiertelność w ciężkiej hiperkaliemii (≥7,0 mmol/l) wynosi około 35-67%.

Objawy nadmiaru potasu w organizmie początkowo nie są charakterystyczne. Wraz ze zwiększeniem stężenia potasu we krwi pojawiają się symptomy ze strony wielu układów:

• układu nerwowego – apatia, splątanie, mrowienie, drętwienie w kończynach, drgawki;
• układu mięśniowego – obniżenie siły mięśniowej, skurcze, a nawet porażenie mięśni;
• układu krążenia – zaburzenia pracy serca.

Zarówno niedobór, jak i nadmiar potasu w diecie jest szkodliwy dla zdrowia, dlatego tylko odpowiednio zbilansowana dieta warunkuje prawidłowe funkcjonowanie organizmu.