Odchudzanie z głową

Wiele osób chciałoby schudnąć. Najlepiej szybko i bez efektu jojo. I z możliwością zjadania ulubionych, często niezdrowych potraw oczywiście. Tak się niestety nie da. Wszechobecne diety cud mogą nam pomóc zrzucić ewentualnie jeden czy dwa kilogramy, ale nie kilkanaście.

• Przekonaj się, w jaki sposób możesz przyspieszyć odchudzanie
• Jakie preparaty na odchudzanie są najskuteczniejsze?
• Które diety odchudzające zapewnią ci najszybszy spadek wagi?
• Odchudzanie bez wyrzeczeń - czy to możliwe?

Ponadto diety poniżej 1000 kcal grożą niedoborem witamin i minerałów czy błonnika. U osób z nadwagą czy otyłością mogą spowodować poważne szkody. Warto pamiętać, że otyłość jest uważana za chorobę przewlekłą, której często towarzyszy wysoki poziom cholesterolu lub trójglicerydów we krwi, nadciśnienie czy zmiany miażdżycowe w naczyniach krwionośnych. Nieleczona otyłość może doprowadzić do cukrzycy typu 2, udaru mózgu, choroby niedokrwiennej serca, a nawet nowotworów.

Najprostszym wskaźnikiem oddającym czy mamy nadwagę, czy też nie, jest indeks BMI – Body Mass Index. Aby go obliczyć, należy podzielić swoją wagę w kilogramach przez wzrost w metrach do kwadratu. Otrzymany wynik oznacza:

• poniżej 18,5 – niedowaga,
• 18,5-4,9 – prawidłowa masa ciała,
• 25-29,9 – nadwaga,
• powyżej 30 – otyłość.

Dokładniejszą ocenę zagrożenia chorobami związanymi z nadwagą niż BMI daje obliczenie obwodu talii. Jest to o tyle ważne, gdyż tłuszcz w okolicach talii odkłada się nie tylko pod skórą, ale również między narządami jamy brzusznej. Powstaje wtedy ryzyko zachorowania na chorobę wieńcową. Ponadto komórki tłuszczowe na brzuchu negatywnie wpływają na przemianę materii. Powodują wzrost przemiany kwasów tłuszczowych, które dostają się do wątroby i zakłócają metabolizm insuliny. Wzmagają również produkcję trójglicerydów. Gdy u kobiet obwód wynosi powyżej 88 cm, a u mężczyzn powyżej 102 cm, a dodatkowo wskaźnik BMI jest powyżej 30, to ryzyko dla zdrowia jest duże i należy schudnąć.

Otyłość i nadwaga mają zwykle różne przyczyny. W związku z tym również odchudzanie inaczej wygląda. Program odchudzania lekarz planuje na podstawie ogólnego stanu zdrowia, przyczyn otyłości i chorób, jakie pacjent przeszedł. Niektórym, aby schudnąć, wystarczy odpowiednia dieta, inni potrzebują odpowiednich leków. Zdrowe odchudzanie to 0,5-1 kg na tydzień. Warto pamiętać, że leczenie otyłości będzie trwało wiele miesięcy, a nie kilka tygodni. Po utracie zbędnych kilogramów następuje najtrudniejszy etap – utrzymanie wagi. Dlatego też przed odchudzaniem warto zwrócić się o radę do specjalisty – internisty, lekarza rodzinnego, dietetyka, psychologa.

Otyłość leczy się farmakologicznie, gdy:

• BMI wynosi ponad 30 kg/m2,
• BMI wynosi ponad 27 kg/m2 i są dodatkowe czynniki ryzyka związane z otyłością,
• aktywność fizyczna i stosowana dieta nie przynoszą efektów – pacjent schudł mniej niż 2 kg w ciągu 4 tygodni.

Również leczenie farmakologiczne jest potrzebne osobom:

• którym trudno schudnąć,
• mającym efekt jojo,
• które rzucają palenie,
• kobietom w okresie menopauzy,
• chorym na chorobę afektywną,
• kobietom z zespołem PCOS,
• po małokalorycznych dietach.

Leczenie polega na podawaniu środków, które zmniejszają apetyt, nasilają uczucie sytości lub ograniczają wchłanianie tłuszczów w przewodzie pokarmowym. Leki są zawsze dobierane indywidualnie. Istnieje jeszcze możliwość operacyjnego zmniejszenia żołądka lub częściowego ominięcia jelit u osób z bardzo dużą otyłością, co również pomaga im schudnąć.