Policzki wołowe – przepisy, wartości odżywcze i kalorie

Policzki wołowe to element tuszy wołowej i część głowizny, mięśnie policzkowe krowy. Niegdyś na polskich stołach gościły bardzo często, z czasem jednak straciły na popularności (co się w ostatnim czasie zmienia).

Zaliczano je do tak zwanej piątej ćwiartki, czyli produktów pozostających po klasycznym rozbiorze zwierzęcia. Wśród nich znajdują sią między innymi podroby. Dziś można je kupić w dobrych sklepach i zjeść w wielu restauracjach. Ich cena wynosi około 40 złotych za kilogram. Są uważane za wyjątkowy przysmak.

Jak wyglądają policzki wołowe? Ponieważ krowy przez większość czasu przeżuwają trawę, okolice ich szczęki są bardzo umięśnione. Te fragmenty delikatnego mięsa mają nie tylko charakterystyczną strukturę, ale i intensywny smak. Cechują się kleistością, co ma związek ze stosunkowo dużą zawartością kolagenu.

Surowe poliki wołowe są twarde, chude i poprzerastane błonkami. Po długiej i starannej obróbce oraz odpowiednim przyrządzeniu łatwo dzielą się na włókna, a potrawa jest delikatna i soczysta.

Przysmak ten da się przyrządzić na naprawdę wiele sposobów. Najpopularniejsze są przepisy na:

• policzki wołowe w winie,
• policzki wołowe w sosie własnym,
• policzki wieprzowe w sosie chrzanowym,
• policzki wołowe po burgundzku.
• policzki wołowe z warzywami .

Jaki jest prosty przepis na poliki wołowe? To policzki wołowe duszone w garnku, które najpierw się podsmaża, a potem bardzo długo piecze. Aby je przygotować, mięso przed należy umyć i pokroić na mniejsze kawałki. Najczęściej marynuje się je dobę w oleju z czosnkiem, ziołami i przyprawami, następnie podsmaża na oleju i długo dusi w bulionie na bardzo małym ogniu przez minimum 3-4 godziny.

Znawcy sugerują, by ugotować go na pieczonych kościach. Dodaje się też czerwone wino, cydr jabłkowy lub piwo, najlepiej pszeniczne. Policzkom wołowym służy także gotowanie z podsmażonymi wcześniej warzywami: cebulą, marchwią, selerem (także naciowym), pietruszką.

Nie można zapomnieć o przyprawach. To nie tylko sól i pieprz, ale i rozmaryn czy tymianek, czosnek, ziele angielskie czy listki laurowe. Smak dania można wzbogacić grzybami, pieczarkami, a także owocami, na przykład jabłkiem, śliwką czy pomarańczą.

Jak podawać mięso z policzków wołowych?

Policzki wołowe podaje się na zimno oraz na gorąco: z ziemniakami, kaszą gryczaną, kiszoną kapustą, chrzanem, a także sosem chrzanowym lub musztardowym.

Policzki wołowe cechują się podobnymi właściwościami odżywczymi co polędwica wołowa. Są bogatym źródłem łatwo przyswajalnego i pełnowartościowego białka, zawierającego wszystkie niezbędne aminokwasy egzogenne, których organizm człowieka nie wytwarza samodzielnie (muszą być dostarczane z pokarmem).

Porcja 100 g surowych polików wołowych dostarcza 121 kcal, a także 24 g białka, 3 g tłuszczy i 1 węglowodanów (stąd indeks glikemiczny mięsa wołowego jest równy lub zbliżony 0).

Poliki wołowe, jak cała wołowina, są ważnym źródłem składników mineralnych: żelaza (wołowina ma go znacznie więcej niż np. kurczak, zalecana jest zatem szczególnie w diecie osób, które mają skłonności do anemii), cynku i selenu. Dostarczają sporo witamin z grupy B, zwłaszcza:

• niacyny i pirydoksyny, które odpowiadają za właściwą pracę układu nerwowego,
• ryboflawiny, która wpływa na przemiany kwasów tłuszczowych,
• kobalaminy niezbędnej do syntezy białek (np. DNA) i produkcji czerwonych krwinek, odgrywającej dużą rolę w funkcjonowaniu mózgu.

Mięso zawiera również koenzym Q10, który ułatwia komórkom mięśni przemianę tlenu zawartego we krwi w energię i ma wpływ na funkcjonowanie stawów, wygląd i kondycję włosów, skóry czy paznokci.

Policzki wołowe to chude mięso, a obecny w nich tłuszcz pełni rolę nośnika rozpuszczalnych witamin oraz stanowi źródło cennych nienasyconych kwasów tłuszczowych z grupy omega-3 i jest skoncentrowanym źródłem energii.

Dzięki temu wspiera działania skoncentrowane na zapobieganiu miażdżycy i innym chorobom układu krwionośnego, otyłości, a także nowotworom. Ponadto dostarcza sporo kwasu linolowego (CLA), który wspiera redukcję tkanki tłuszczowej i chroni mięśnie oraz L-karnityny, która poprawia wytrzymałość i umożliwia regenerację po wysiłku.