"Owoc aniołów". Pasożyty się go boją, jelita i wątroba uwielbiają

Papaja pochodzi z Ameryki Południowej, występuje też w Ameryce Środkowej, a uprawia się ją również w Europie. Egzotyczny owoc od wieków słynie nie tylko ze smaku, ale i swoich prozdrowotnych właściwości. W ludowej medycynie wykorzystywano miąższ, pestki papai, skórkę, a nawet łodygę czy korzenie.

Jest źródłem witamin A, C czy E, silnych przeciwutleniaczy, ale zawiera też korzystnie wpływające na układ nerwowy oraz serce magnez, żelazo czy potas i witaminy z grupy B. O jej wyjątkowości stanowią jednak przede wszystkim roślinne związki takie jak: garbniki, steroidy, terpenoidy i oczywiście flawonoidy.

Współczesne badania nad papają sugerują, że jej wyciągi mogą być skuteczne w zapobieganiu otyłości i stłuszczeniowej chorobie wątroby. Badanie na szczurach z kolei przyniosło intrygujące wnioski. Zwierzętom podtruwanym arszenikiem przez trzy tygodnie podawano ekstrakt z papai. Okazało się, że papaja może oczyszczać organizm z toksyn, a także wpływać pozytywnie na parametry wątrobowe ALT, AST, ALP i bilirubinę.

Papaja ma silne działanie przeciwzapalne dzięki obecności czterech roślinnych antyoksydantów: luteiny i zeaksantyny, likopenu i beta-karotenu. Może zwalczać wolne rodniki i zmniejszać ryzyko rozwoju komórek nowotworowych.

Zawiera silnie działający enzym, papainę, dzięki czemu zbawiennie wpływa na układ pokarmowy. Wspomaga pracę jelit i trawienie pokarmu, zapobiegając niestrawności. Dzięki temu, że jest źródłem błonnika, a także nawadnia organizm, stanowi wsparcie dla osób cierpiących na zaparcia.

Właściwości papainy wykorzystywano w medycynie ludowej, stosując papaję do leczenia ran, oparzeń, a nawet odleżyn, zwłaszcza że wykazuje ona także właściwości antybakteryjne. Dojrzały miąższ owocu był też stosowany w leczeniu grzybicy skóry.

Papaję wykorzystywała także dr Johanna Budwig, niemiecka chemik i aptekarka, fizyk, autorka książek o diecie na raka. Swoim pacjentom rekomendowała spożywanie mikstury z papai i siemienia lnianego. Sok z papai, ale też pestki stosowane były w kuracjach przeciwpasożytniczych.

Szwajcarski zielarz, Alfred Vogel zalecał żuć dziesięć nasion papai dziennie przez trzy tygodnie, potem powtórzyć kurację po kolejnych trzech tygodniach przerwy. Enzymy obecne w papai miały rozpuszczać larwy i dorosłe postaci pasożytów.

Karolina Rozmus, dziennikarka Wirtualnej Polski

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl