Cukier kokosowy – wartości odżywcze, indeks glikemiczny i kaloryczność

Cukier kokosowy nie pochodzi z samego orzecha kokosowego, lecz z pączków kwiatów tego drzewa. Pozyskuje się go poprzez ścinanie kwiatów kokosa i zbieranie z nich nektaru. Gdy lotne składniki nektaru wyparowują, słodycz kwiatów zagęszcza się w syrop, a z czasem może się skrystalizować. Brązowy kolor cukru kokosowego powstaje w wyniku karmelizacji, czyli podgrzewania soku.

Inny sposobem produkcji cukru kokosowego jest odparowanie soku krążącego w palmie kokosowej.

W smaku cukier kokosowy jest podobny do cukru brązowego. Koneserzy wyczuwają w nim karmelową nutę, więc chętnie dodają go do deserów i kawy.

Światowymi potentantami w produkcji cukru kokosowego są: Indonezja, Filipiny, Indie, Brazylia, Sri Lanka, Wietnam, Papua Nowa Gwinea, Meksyk i Tajlandia. Nie są to, oczywiście, jedyne kraje zajmujące się uprawą kokosów.

Cukier kokosowy w przeciwieństwie do białego zawiera niewielkie ilości witamin i minerałów oraz 16 aminokwasów.

W cukrze kokosowym znajdziemy potas, fosfor, cynk, żelazo, magnez i miedź oraz witaminy B1 (tiaminę), B2 (ryboflawinę), B3 (witaminę PP), B4 (cholinę), B6 (pirydoksynę) i B9 (kwas foliowy).

W cukrze kokosowym obecne są także polifenole (związki mające właściwości kardioprotekcyjne i bardzo korzystne dla całego układu krwionośnego) oraz inne przeciwutleniacze (substancje przeciwdziałające wolnym rodnikom przyspieszającym proces starzenia).

W cukrze kokosowym wykryto stosunkowo małe ilości fruktozy, co należy zdecydowanie przypisać do jego zalet. Warto bowiem pamiętać, że nadmierne spożycie fruktozy jest szkodliwe dla zdrowia i może przyczyniac się do otyłości.

Prawda o cukrze kokosowym nie jest jednak tak słodka, jak mogłoby się wydawać. Nie można polegać tylko na tych faktach, że zawiera on pewne ilości witamin i minerałów.

Cukier kokosowy to wciąż cukier, więc jego nadużywanie przyniesie z czasem więcej szkód niż pożytku.

Indeks glikemiczny wskazuje, jak dany produkt żywnościowy wpływa na wzrost stężenia glukozy we krwi. Im jest niższy, tym lepiej. Cukier biały ma wysoki indeks glikemiczny, więc szybko nasyca krew glukozą. Odczuwamy to zwykle w postaci nagłego uczucia senności i znurzenia.

Kraje wytwarzające cukier kokosowy i go eksportujące (np. Filipiny) zachwalają, że ma on niski indeks glikemiczny (35). Przeciwnego zdania są ośrodki niemające nic wspólnego z tą produkcją (np. Australia). Osiągnięte przez nie wyniki wykazują, że cukier kokosowy ma wysoki indeks glikemiczny (54).

Nie bez znaczenia jest też fakt, że jedna łyżka cukru kokosowego zawiera około 15-16 kcal, a więc tyle samo co cukier biały.