Syrop glukozowo-fruktozowy - charakterystyka i zastosowanie

Syrop glukozowo-fruktozowy, który stosują producenci żywności w Europie powstaje w procesie hydrolizy cukru buraczanego. Technologia jego wytwarzania powstała z dwóch powodów.

Po pierwsze, pod kątem właściwości technologicznych syrop przypomina miód. Jest płynny i łatwo go rozpuścić w płynach. Miód jednak krystalizuje się, a syrop – nie. I to, z punktu widzenia producentów, przeważa za jego stosowaniem.

Po drugie, syrop glukozowo-fruktozowy jest po prostu tańszy. Jego wzorcem technologicznym jest cukier buraczany, składający się w 50 proc. z glukozy, i w 50 proc. z fruktozy.

- Nie jest on w niczym gorszy od cukru, ponieważ niczym się od niego technologicznie nie różni. Syrop jest jedynie roztworem, który powstaje z cukru w naszych żołądkach – tłumaczy dr Krystyna Pogoń, dietetyk i ekspert ds. żywienia. - Jedzony z umiarem, podobnie jak cukier, jest naszym organizmom niezbędny do życia. Z niego pozyskujemy energię do działania.

Zbędny jest natomiast syrop fruktozowy. Ten produkowany jest zazwyczaj w Stanach Zjednoczonych, najczęściej z kukurydzy. Skrobię w niej zawartą poddaje się różnorodnym procesom chemicznym i w ten sposób uzyskuje właśnie syrop fruktozowy. W produkcie tym zawartość fruktozy i glukozy to ok. 70 do 30 proc.

- To produkt jednoznacznie niezdrowy, dużo bardziej szkodliwy niż cukier czy syrop glukozowo-fruktozowy. Dzieje się tak, ponieważ organizm człowieka nie potrafi radzić sobie z fruktozą. O ile glukoza jest spalana, o tyle fruktozę metabolizuje wątroba, a to ją obciąża – wyjaśnia dr Pogoń.

Może to prowadzić do rozwoju cukrzycy, miażdżycy, problemów z cholesterolem.

Syrop glukozowo-fruktozowy traktowany jest jak zamiennik cukru. Jest przy tym tańszy, dlatego producenci stosują go chętniej niż biały proszek. Znajdziemy go w słodyczach, napojach, wędlinach, produktach nabiałowych. Jednak czy faktycznie obecność tego produktu jest powodem nadwagi?

Dietetycy zaprzeczają. - Jeśli zawartość tego składnika w produktach jest mniejsza niż 1 proc. - nie jest szkodliwa dla zdrowia. Dodawana jest raczej dla podkreślenia smaku. Bardziej problematyczne mogą być słodkie płatki śniadaniowe, słodzone jogurty czy słodycze, ale tylko wtedy, gdy jemy ich dużo. Od jednego słodzonego jogurtu nic nam się nie stanie, ale pięć dziennie może być już niepokojące – wylicza Krystyna Pogoń.

Dietetyczka radzi, by unikać za to nadmiaru tłuszczów, które podnoszą bilans energetyczny posiłku i zwiększają jego kaloryczność.