Sandacz – charakterystyka, właściwości zdrowotne, łowienie

Sandacz to ryba z gatunku drapieznych. Hodowana w stawach, ale też żyjąca dziko. Sandacza znajdziemy przede wszystkim w wodach Danii, Niemiec, Holandii, ale także w Polsce, Rosji, Kazachstanie i Turcji.

Na wschodzie sandaczowi grozi wyginięcie. Okres ochronny obowiązuje u nas od początku stycznia do końca maja.

Sandacz to duża ryba – dorosła sztuka może osiągać od 100 do nawet 130 cm długości i ważyć nawet 15 kg. Należy do gatunku okoniowatych, a jego mięso jest bardzo zdrowe.

Sandacz, jak wszystkie ryby, jest bardzo zdrowy. Zawiera stosunkowo niewiele kwasów tłuszczowych omega-3, jednak zyskuje w innych aspektach. Mięso sandacza jest bogate w selen, witaminę D i B12, która wspomaga tworzenie czerwonych krwinek w organizmie, chroniąc przed anemią.

Sandacz jest polecany nie tylko cierpiącym na niedokrwistość, ale też osobom będącym na diecie. Mięso ryby zawiera niewiele tłuszczu. Podobnie jak dorsz czy mintaj, sandacz powinien więc znaleźć się nie tylko w menu odchudzających się, ale też sportowców.

Witamina D i selen zawarte w sandaczu nie tylko podnoszą odporność, ale też dbają o kości, działają antynowotworowo, chroniąc przed miażdżycą i depresją. Częste spożywanie sandacza chroni też przed udarem i zawałem serca.

Poza tym, że sandacz jest lekkostrawny, jego mięso ma też niewiele cholesterolu. To kolejny plus dla osób zmagających się z miażdżycą lub narażonych na udary i zawały.

Sandacza poleca się też jako posiłek dla ciężarnych. Ryba nie akumuluje tyle rtęci, co pozostałe ryby, nie powodując więc deficytów w mózgu płodu. Lekkie, zdrowe, pełne witamin mięso docenią też mamy – zwalczając stany zapalne i wspomagając mineralizację kości sandacz to doskonały produkt dla dzieci.

Ilu wędkarzy, tyle sposobów na łowienie sandacza. Faktem jest jednak, że najlepszy sezon łowiecki przypada na sierpień, wrzesień i październik. Ryby preferują wody o twardym, często żwirowym podłożu.

Niektóre sandacze pływają tuż przy dnie rzeki czy stawu i to te są najlepiej utuczone. Na żer wypływają po zachodzie słońca, polując do wczesnego ranka.

W kwestii przynęty sandacze są dość wybredne. Ponieważ ogranicza je ich wąskie gardło, najchętniej żywią się płotkami i uklejami. Dorosłe ryby sięgają jednak nawet po małe karpie. Łowiąc ‘’na trupka’’ i ‘’na żywca’’ osiągniemy najlepsze efekty.

Jeśli sięgamy po sztuczną przynętę, pamiętajmy że sandacza najłatwiej oszukać rybą w kolorze białym, ciemniejszą pod koniec sezonu. Zimą sandacz najchętniej sięgnie po fioletową przynętę.

Zapaleni rybacy z pewnością sobie poradzą, jednak jeśli nie masz w zwyczaju jeździć na ryby i kupujesz je w marketach, zwróć uwagę na kilka szczegółów.

Sandacz, który wyląduje na stole powinien być oznaczony certyfikatem MSC, czyli zrównoważonego rybołówstwa. Certyfikaty wydawane są w celu ochrony niektórych gatunków.

Sięgajmy po sandacza norweskiego, duńskiego czy holenderskiego. Sandacz bałtycki, rosyjski czy turecki są bowiem gatunkami zagrożonymi wyginięciem.